மெய் என்று அறிந்தால்

நம்பிக்கை தான் வாழ்க்கை
நம்பி னார் கெடுவதில்லை
 நம்புவது யாரை?
 நம்புவது எதை?
அதை  செய்தால் சரியாக
 அதுவே வழி காட்டும் பாதை.


இறைவனை நம்புவன் ஆத்திகன்
 என்று கொள்ளலாம்  அநேகமாக
அருளைக் கண்டவன்
தொழுகிறான்  கூப்பிய கைகளோடு
அவன் வழி  அதுவே.

இறைவனே இல்லை என்பவன் நாத்திகன்
என்று அனுமானிக்கலாம்   பெரிதுமாக
வாழ்வைக் கண்டவன் 
படிகிறான்  மனச்சாட்ச்சிக்கு  நெறியோடு
அவன் பாதை அதுவே.

கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்தால்
ஆத்திகனும் நாத்திகனும்  நம்புவது  உண்மை
ஒருவன் பணிகிறான் பரம் பொருளுக்கு
 மற்றவன் நடக்கிறான் மெய்யான  நோக்கிலே
அதவும் இதுவும் ஒன்றே 
யாதும் , யாவதும் ஒன்றே
 அது  இது மெய் என்று அறிந்தால் 

காண வாரிர் திரளாக.

கோலாகல கொண்டாட்டம் 

 தெருவெல்லாம்  ஒளி  வெள்ளம்

வீதியெல்லாம் ஒலி  முழக்கம் 

 பாரெல்லாம் மக்கள்  கூட்டம் .

கடல் கடந்த  திருவிழா 

 தண்டாயுதா பாணிக்கு   பூசத் திருநாள் 

பிறந்த நாள்  ரத ஓட்டம் 

மலைக்க வைத்த  விழாக் கோலம்.

காவடியும் பால் குடமும் 

தேங்காயும், பாலும்

 பூவும்  பழங்களும் 

மலை மலையாகத திரள 

பினாங்கில் பூசம் 

கண் கொள்ளாக்   கா ட்சியாம் 

இனம் பாரா திருநாளாம் 

காண வேண்டிய திரு நாளாம் .

காவடி பார்த்துள்ளோம் 

 வேல் காவடி, அலகு  காவடி,

மயில் காவடி  கண்டோம்  இங்கே 

வகை வகையாக .தன்னை வருத்திக் கொண்டு.

வேல் வேல் என்ற முழக்கம்  

ஆயிரம் , பத்தாயிரம் தேங்காய்  

ஆசை தீர உடைக்க  மட மடவென்று 

சீனனும் தமிழனுக்கு போ ட்டியாக.

அறிந்தேன் திருஅருளை 

வேறு வகையாக  வேறு மாதிரியாக  

முரட்டு ஆவேசம் கண்டேன் இங்கே

ஆணவமான அன்பைக் கண்டேன் மிகுதியாக.

  

பன்னிரண்டு மாதங்களில் முருகனுக்கு விழா 

ஒவ்வொரு ஊரிலும் நகரத்தார்கள் எடுக்கும் விழா 

 பூசம்,மகம், உத்திரம், பௌர்ண மி, விசாகம்,

ஆடி வேல், என்று மாதந்தோறும்  தண்டாயுதபாணிக்கு 

கடல் கடந்த கொண்டாட்டம் காண வாரிர் திரளாக.  

 

புகையை வாங்கி

புகை வந்தது
அலை அலையாக
கண்ணைக் கரிக்கவில்லை.
எக்காரணம் கொண்டும்.

புகை  சன்னமாக
சுருண்டு சுருண்டு  வந்தது
நெடி தூக்கலாக  இருந்தது
 வித்தியாசமாக .

புகை ஊடுருவியது
மிகுந்த வேகத்தில்
நெஞ்சுக்குள்
சுருண்டுக் கொண்டே

புகை  அரித்தது
நெஞ்சைக் கூட்டுடன்
அடைத்தது   முழுவதும்
மூச்சு  புக முடியாமல்.

புகை தின்றது
சுவாசப்பையை
கோளாறு கண்டது
 சுவாசம் திணறலுடன்.

புகை வலிய வரவில்லை
விலைக் கொடுத்து
வாங்கிய பின்னே
வந்த கெடுத்தது.

கண்டேன் ஆற்றாமையுடன்
வம்பாக வாங்கிய பழக்கம் 
உயிர் கொல்லியாக மாறிய
 வினையை  துயரத்துடன்.
 
   

வாழ்ந்து காட்டு.

பண்டிககைளும்  நல்ல நாளும்
வந்து போகும் அவ்வப்போதே
பொங்கலும் வந்தது  தை பிறந்தவுடன்
உழவர்களையும் கதிரவனையும்
 போற்ற வரும் திருநாளே.

மாதந்தோறும் விழாக்கள் பெருகும்
 நம் தமிழ் திரு நாட்டிலே
அருளுக்கு  குறைவில்லை
 செலவுக்கும் குறைவில்லை
என்று அறிந்தேன் நாளடைவிலே.

நல்ல நாள் என்றால் புத்தாடை
 விழா என்றால் விருந்து
திருமணம் என்றால் பரிசு
என்ற பகட்டுக்கு வழி வகுத்து
வாழும்   தற்காலத் தமிழனே


சற்று ஆற அமர  யோசி
ஆடையில் பணத்தைக்  கொட்டி
 விருந்தில் பணத்தை  இறைத்து
திருமணத்தில் பரிசு மழை  பொழி ந்து
எதைக் கண்டாய் என் நண்பனே?

கடன் பட்டாய் மீள முடியாமல்
நாளை வந்து விடும் என்றே நம்பி
நாளை என்னவோ வந்தது
 பணம் ஏனோ வரவில்லை
அமிழ்ந்தாய்    கடன் சுமையிலே !

சட்டென்று புரிந்து கொள்
சிக்கனம் கடைப் பிடித்து
செம்மையாக வாழக் கற்றுக் கொள்
இருக்கும் இடம் தெரியாமல்
கொடுக்கும் கை அறியாமல்
அருமையாக வாழ்ந்து காட்டு. 

கைகளின் கதை கேட்டிரோ !

தாலாட்டு பாடி
தோளிலே சாய்த்து
கைகளால் ராராட்டி
அணைத்தேன் என் செல்வத்தை 
முதற் படியாக.

என் கையைப் பிடித்து
தத்தி தத்தி 
விழுந்து எழுந்து
 நடக்கப் பழகினான்
இரண்டாம் நிலையாக

அவன் கையைப் பிடித்து
 எழுதினேன்   மெதுவாக
 பெரிதும் சிறிதுமாக
 கிறுக்கி பின் எழுதினான்
மூன்றாம் படி வமாக.

என் கையால் அவனைப்
பேணி வளர் த்து
ழுமுமையாக்கினேன்
ஆனான்  பெரிய  மனிதனாக
 நான்காம் நிலையாக

வளம் தேடி பறக்க
 நினைத்தான் என் மகன்
என் கையை விட்டான் 
நானும் அகன்றேன்
 கடைசி தடவையாக.


 நோக்கினேன் என் கைகளை
திடமான்  மிருதுவான்  கைகள்
 இன்று சுருங்கி , தேய்ந்து .
 நடுக்கும் நிலை கண்டு
அழுதேன் பின் சிரித்தேன்.

கைகளின் கதை கேட்டிரோ
 காலம் காலமாக நடப்பவையே
கைகள் சொன்ன விதம்  புதுமை
 முந்தியவர்களும்  இன்றுள்ளவர்களும்   
 வருங்காலத்தவ்ரும் சொல்வது அதுவே.
 


  

கழுதை தேய்ந்து கட்டெ றும்பு ஆனது

கழுதை தேய்ந்து கட்டெ றும்பு ஆனது
கட்டெறும்பு என்ன ஆனது ?
கேள்விக்கு  என்ன சொல்வது.
கட்டெறும்பு  கடித்தது.
 பின் வலித்தது வெகுவாக
.வீங்கியது   பெரிதாக
என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்
எதற்கும் ஒரு முடிவு
 எதிலும் ஓர் குதர்க்கம் என்றால்
 அதற்கும் ஒரு எல்லை  உண்டு.

குறும்பு  ஒரு அளவுக்கு மேல் போனால்
குசும்பு என்று கொண்டு கலகம் தோன்ற
ஏதுவாய்  நிலைப்   பெற்று வெடித்து
சிதற தூண்டுகோலாக அமைய 
விளையாட்டு வினையாக
வன்முறை தலை விரித்தாடும் அபாயம்
வெகு அருகில்  வந்துவிட  சற்று
 எதிலும் நிதானம் இருக்க  வேண்டியதின்
அவசியத்தை   காட்டுவதே என் நோக்கம்.

மேலே  குறிக்கப்பட்டது ஒரு சான்று

ஆதவனே அழகனே!

கதிரவனைக் கண்டேன் காலையிலே
அவன் எழும்பும் அழகைக் கண்டேன்  விடியலிலே
மெல்ல மெல்ல மேலே ஏறும்  ஓயிலைக் கண்டேன் வைகறையிலே.

செந்நிறத்  தன்னோளியை   உணர்ந்தேன்  உச்சிப் பொழுதிலே
சுடரும் வெப்பத்தை உணர்ந்தேன்  மதிய வேளையிலே
தகிக்கும்  பகலவனை  சட்டென்று   உணர்ந்தேன் நடுப் பகலிலே

 
அறிந்தேன்  ஞாயிறுவின் வீச்சுக் குறைவதை சாயரட்சையில்
வண்ணக் குவியலாகப் பாய்ந்தோடும்  குளிர்ச்சியை  அறிந்தேன் மாலையில்
படிப் படியாக தணியும் நேர்த்தியை  புரிந்துகொண்டேன் சாயும் பொழுதிலே

நோக்கினேன்  சூரியனை  வெகு நேரம் வாய் பிளந்து
 மகிழ்ந்தேன்   ஒளி  விசும்  தன்மையைக்  கண்டு  அகமகிழ்ந்து
  பொழியும்  ஒளிப் பிழம்பே  உன்னை வணங்குகிறேன் மனங் கனிந்து.