நான் ஒரு தமிழனடா

வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்
வள்ளு வனுக்கு இரண்டடி சாத்தியம்
ஈற்றடியில்  கொண்டு வந்தான்
 உலகின் சிறப்பை  வானின் உயர்வை
உழவனின் வாழ்வை,மழையின் பலனை
மண்ணின்  வாசனையை மனிதனின் குணத்தை
வல்லவனுக்கு  வல்லவன் வள்ளுவன்.

உலக மறைப் புலவன் வள்ளுவன்
சுருங்கக் கூறி அகலப் புரிய வைத்தான்
திருக்குறள்  சிறு சிறு அத்தியாயங்கள்
பத்து குற ட்  பாக்கள்  பத்து பொருளைக் கூற
நூற்றி முப்பத்தி மூன்றும்  நெறியை தூக்கி நிறுத்த
வள்ளுவன்  நிலை பிற ழா த  வாழ்விற்கு
இலக்கணம் வகுக்கிறான் எளிமையாக.


தமிழில் எது இல்லை என்று நான் நினைக்க
இல்லாதது ஏதும் இல்லை என்று மனம் கூவ
 இலக்கிய  சுகமா  நாடக  நயமா
இலக்கண தெளிவா  கவிதை தெள்ளமுதா
வழிபாட்டு பாடல்களா  இதி காசக்  காவியங்களா
எதற்குப் பஞ்சம் எதற்குமே  இல்லை என்று  எண்ணி
 தலை நிமிர்ந்து  நடக்கிறேன் தமிழன் என்ற பெருமையோடு

அமைதியின் வலி வெற்றியின் வழி

போராட்டம் சத்தமாக இருக்க வேண்டுமா?
கத்தி  மறி த்து  அடித்து  தான் செய்ய வேண்டுமா?
உடைத்து உதைத்து  சிதறி  தான்  முயல  வேண்டுமா?


இல்லை
மனம் ஒன்றாமல்    விலகி நின்று
மனதில் உறுதி பூண்டு   எதிர்ப்பை  பொருட்டாக  கருதாமல்
வெற்றியே குறிககோளாக நினைக்க  வேண்டும்

 
வன்முறையும் அடாவடியும்  பலன் வேகமாகத்  தரும்
வந்த வேகத்தில் அவை அடித்துச்  செல்லப்படும் 
ஆக்கப் பூ ர்வமான தடுத்தல்  மிக விவேகம்
அது   நின்று பிடிக்கும்.

இது தான் காந்தியின்  வழி   என்று நினைக்கலாம் .
எத்தனை  மக்கள் இவ்வியுகத்தை  கை பற்றினார்கள்
அவர்களின்  அடையாளம் .நமக்கு தெரியவில்லலை.
அவர்கள் சாமானியர்கள் 


ஆயிரக்கண கானோர்  சென்ற வழித்தடம்
 பெண்கள் கை பிடித்த  முறை ஆண்டாண்டாக
சாதுர்த்தியமும் சாமர்த்தியமும்  அடைய முடியாதது  ஏதுமில்லை
 அமைதியின்  வலி  வெற்றியின்  வழி

உனக்கு எப்போது விடுதலை

கண்டேன் சீதையை
கண்டேன் அவள் கோலத்தை
கண்டேன் அவள் வி ர்க்தியை
 கண்டேன் அவள் ஏக்கத்தை.
 கண்டேன்   அவளின் எழிலை.

துவண்டு இருந்தாள் 
துணிவில்லாமல் இருந்தாள்
துணி போல் இருந்தாள்
துனபறு தப்பட்டிருந்தாள்
துடித்து  போயிருந்தாள் .

பெண்ணிற்கு  வரக் கூடாத துன்பம்
பெண்மையை  சோதித்த  கொடுமை
பெண்ணினத்தை   அவமானப்படுத்திய விதம்
பெண்கள் தலை குனிய வைத்த  உண்மை
பெண்ணே உனக்கு எப்போது  விடுதலை ?


கம்பன் காலம் முதல் பெண் ஓர் அடிமை
 இன்றும்  அவள்  ஓர் அபலை
 எப்போதும் அவள் ஒரு சுமை தாங்கி
 கண்ணீரும் கவலையும் அவளுக்கு சொந்தம்
  தாங்கி தாங்கி அவள் நொந்து போகிறாள்

என் வெற்றி

எனக்கு ஒரு  வெற்றி
 உண்மையாகவே வெற்றி .
அது ஒரு கோப்பை.
 அது வே ஒரு சன்மானம் .

நான் உயர்ந்து நிற்கிறேன்
படித்த  மனிதர்களின்  நடுவில்.
என்னுடைய அழகா னவலைதளத்தில்
அதில் ஒரு முறை அல்ல  பல முறைக
 நுழைந்து நுழைந்து செல்வேன்
 எத்தனை தடவைகள் என்று தெரியாமல் .

என்னுடைய எழுத்துக்கள் எனக்கு
ஒரு வடிகால்  ஒரு இளைப்பாறும் இடம்
அவைகளுடன்  மணிகணக்காக  இருப்பேன்
எழுதுவேன் எனக்கு  தோன்றி யதை எல்லாம்
நன்றாக இருக்கிறதோ நன்றாக இருக்காதோ
என்று ஒரு காலும் நினையாமல்.


என்னுடைய வலை தளம் ஒரு சிறு படத் தொ குப்பு
அதில் வரைவுகளும் வண்ணங்களும் இருக்கா
 எழுத்துக்கள்   வண்ணங்களில் சொக்கி நிற்க
அனுபவங்கள் சொல்லில் வடிவு  எடுக்க
இயற்கையின்  சலனமில்லா நேர்த்தியை வர்ணிக்க
 மனிதனின் குணங்களை  அவ்வவாறே வெளிப்படுத்த
சொற்களோடு எ ன்னுடைய நினைவுகளும் ஒன்று சேர
எனக்கு தெரிந்த மொழியில் அவற்றை  எழுத
அவை சொல்லோவியமாக பதிய
 படைப்பாற்றல் என்னை  உலகுக்கு வெளிப்படுத்தியது.



மிகப் பெரிய வட்டம் எனக்கு அமையவில்ல
எனக் கெ ன்று ஒரு சிறு குழா ம் என்னை உற்சாகப்படுத்த
நான் இடை விடாமல் இலக்கி ய உலகில் வல ம் வருகிறேன்.
என்னுடைய  எழுத்து வாழ்க்கை தாமதமாக ஆ ரம்பிக்க
நான் எழுதுகிறேன் யாரையும் நம்பி அல்ல
பரிசை வென்றேன் எனறு  நினைக்கையில் மகிழ்ச்சி உண்டாகி
என்னுடைய மாணவப் பர்வத்த்ற்கு என்னை அழைத்துச் செல்ல
 அன்று நான் வாங்கிய ம் கோப்பை என்னுடைய மனக் கண் முன் தோன்ற
விம்முகிறேன் விசும்புகிறேன் எனக்குள்  பரவசமாக .

கண்களும் வயிறும் தெறிக்க

பார்வை பல விதம்

 எண்ணமும் பல விதம்

நல்லதும் உண்டு 

கெட்டதும்  உண்டு 

கண்ணால்  அடிபடுவது

திருட்டி  என்று வழங்கப்படும் 

காலை வாங்கி கையை முடக்கி 

 உடம்பை படுத்தி சீரழிக்கும்.

கவலையைக் கொடுத்து 

செல்வத்தை பறித்து

வறுமையில் வாடி சொல்லொண்ணாத்

துயரத்தை உண்டாக்கும்.

வயிறும் அவ்வாறே   

வயிற்ரெ  ரிச்சல்  காவு வாங்கும் 

சாபமும் சாட்டையும் ஒன்றே

இரண்டும்  வகையான்   கொடுமை

கதை என்று நினைக்க வேண்டாம் 

 உண்மை நிகழ்ச்சி  ஒன்று 

ஒருவன் பார்வை   பட்டு 

அழகான கட்டிடடம்  பிளந்த்தது..

துவண்ட பெண்மணியின் 

ஆத்திரமும் ஆவேசமும் 

அவளை  நிலை குலைய  வைத்த

கயவர்களை  சாம்பலாக்கியது

நம்பவும் முடியவில்லை 

 நம்பாமல் இருக்கவும் இயலவில்லை

கண்டதை எழுதுகிறேன் 

 கேட்டதை கவியாக்குகிறேன்..

  

பலே ராமன்

வாழ்வது கொஞ்ச நாட்கள்
 அதில்அக்கப்போர்  மிகுதி
வம்பு வழக்கும் அதி கம்
 திமிரும்  அடா வடியும்  நிறைய
இப்படி வாழ்கிறான்
 எனக்கு தெரிந்த ராமன் 

தெரிந்தது அவனுக்கு  எள்ளளவு
தலைக்கன்மோ உலகளவு
போக்கே தனி கட்டுப்பாடதது 
கை நீட்டி  சம்பளம் வாங்கிக் கொண்டு
கொடுப்பவரிடமே தன திமிரைக்  காட்டுவான்
ராமன்   பலே கையாள் .


ராமன் தன நிலை அறியாமல்  வாழ்கிறான்
அவனுக்கோ வயது எழுபத்திஐந்து 
பல அடிகள் பட்டும் திரு ந்தவில்லை
அடிகள் சாதராணம் அல்ல மரண  அடிகள்
இருப்பினும் அவன் தன நோக்கத்திற்கு வாழ்கிறான்
இது ஓர் அறியாமை ஓர் இயலாமை .

நாளை நாம் இருப்பது உறுதி அல்ல
 ராமனோ தான் சாசுவதம் என்றி நினைக்கிறான்.
 மகனின் வாழ்வில் அமைதியை பங்கப்படுத்தி 
மகளின் வாழ்வில் சூறாவளி யை உண்டாக்கி
போகும் இடமெல்லாம் கெடுதல் செய்து
 வாழ்ந்து  கொடிருக்கிறான் ராமன்.



 

கெட்ட தை மறவாது

நல்லதை  நினைவு  கொள்
கெட்டதை மற .
என்று சொல்வது எளிது
 செய்வது கடினம் .
இருந்தும் எல்லோரும்
சொல்வது இதுவே
  நானும் சொல்வேன்
அதை வேகமாக .

சொல்லும் வார்த்தை சுடும்
செய்யும் செயல்  கொதிக்கும்
சுடு வதையும் கொதிப் பதையும்
எப்படி மறப்பது 
இதத்தையும் இனிமையும் 
 மறந்து விடலாம்
தகிப்பதை தா ங்கிக் கொள்ளலாம்
 மற என்பது முடியாது.



நான் பேசுவது பிடிக்காது
என் பேச்சு  ஒரு மாறுபாடு
மாற்றம் ஏற்கப்படுவதில்லை
மாறாக  எதிர்க்கப்படும்
இருந்தும் என் நிலை பெயராமல்
 சொல்லுகிறேன்  வினயமாக
வாளாவிருப்பது   பொறுமை  அல்ல
அது மிகுந்த கோழைத்தனம்.


கவனம் கொள்ளுங்கள்  
 தீமையைக் கண்டு  விலகாதிர்கள்
 வேரோடு  பறியுங்கள்
 கூண்டோடு  பிடுங்குங்கள்
மீண்டும் தலை தூக்க விடாமல்
சாகடியுங்கள்  தீயவர்களை.
ஆற்றுங்கள்  இப்பணியை
இப்போதே  இந்த வினாடியே