எதையும் தாங்கும் மனமே

முள் மீது அமர்ந்த ரோஜாவே
உன்னை முட்கள் குத்தவில்லையா..

தரை மிது விரித்தக்   கம்பளமே
மிதி படுவது  உனக்கு சிரமமில்லையா..

நிலம் மிது கிடக்கும் மண்ணே
உன் மீது காறி  உமிழ்வது  வருத்தமில்லையா .


மரமிது  இருக்கும் கனியே
கிழே  விழும் போது அடிபடவில்லையா .

பாலைக்  கொடுக்கும் பசுவே
உன் மடியைக் கறக்கும்  போது  தெறிக்கவில்லையா. 

பிள்ளையைப் பெற்ற தாயே
உன் பிள்ளை உன்னை  உதைக்கும் போது வலிக்கவில்லையா .


எதையும் தாங்கும் மனம் வேண்டும்
உம்மைப் போல் பலவற்றைக்  கண்டவுடன்  தெளிவாக .



  

புதிய பாதையை நோக்கி

அன்பு வடிவமான்  தாய்
ஆசையுடன் மகனை
எடுத்துக் கொஞ்சினாள்
எச்சிலை துடைத்தப்படி.

எட்டி உதைந்த
 குட்டி கால்களை
 மிருதுவாக வருடினாள்
தூசியை தட்டியபடி.

விரல் சூப்பிய  படி
சிரித்த குழந்தையை
உச்சி முகர்ந்தாள்
வலி யாமல் அணைத்தால்

கண்ணே குலக் கொழுந்தே
வாய்  நிரம்ப அழைத்து
விண்ணில் தூ க்கிப் போட்டு
 பிடித்தாள்  தாய்மையோடு

நாளொரு மேனியும்
 பொழுதொரு  வண்ணமுமாக
வளர்ந்தான்  செல்வன்
வலுவுடனும் தீர்க்கமுடனும்


படித்தான்  சம்பாத்திதான்
பெரிய மனிதன் ஆனான்
குடும்பம் ஏற்பட
வாழ்கையில் கலந்தான் .

ஒதுங்கினாள்  தாய்
அவள் வேலை முடிவுற்றது
தன வழி செல்கிறாள்
பழையதை மறந்து
புதிய பாதையை  நோக்கி




     

நிலவும், சோறும், ஞானமும்

நிலவைக் காட்டினாள்  தாய்
சோறு ஊட்டும் போது
நிலாவை பார்த்த மகனிடம்
பாடினால்  இராகத்துடன்

 வெண்மையான நிலாவே
பஞ்சை  விட இலகுவான நிலவே
இரவில் எட்டிப் பார்க்கும் சந்திரனே
குளுமை படர் தெறிக்கும் சுடரே.

வட்ட வடிவமான்  பிறையே
பாதி நாட்கள்  தேய்ந்து மறைந்து
பாதி நாட்கள்  தோன்றி வளர்ந்து
வித்தை காட்டும் வெண்ணிலாவே.


அதில் மலை தெரிகிறதா பார்
தெரியும் நீர்  திவிலையை உற்றுப் பார்.
செடி கொடிகள்   தென் படுகிறதா  கவனி
.உயிரினத்தைக் காண முடிகிறதா நோக்குங்கால்


சோறு  ஊட்டும் போது தாய் பச்சிளம் பாலகனுக்கு
நிலவின் அழகை வர்ணித்து  மகிழ்கிறாள்
அதன் வடிவத்தை  சிலாகித்து பாடுகிறாள்
நிலவு சார்ந்த அறிவியலையும்  இயம்புகிறாள்
சோறும்  உள்ளே செல்கிறது அதனுடன்  ஞானமும .





  

இயற்கையும் செயற்கையும்

 காரிருளைக்  கிழித்துக் கொண்டு
 கருமேகங்கள்  திரண்டு
 ஒன்றுடன் ஒன்று  மோத
பளீர் பளீர் என்று
வெள்ளி  போல் மின்னல் வெட்ட
தடால்  தடால் என்று
பெரும் ஓசையுடன்  இடி இடிக்க
காதுகள் செவிடாகுமோ
கண்கள் குருடாகமோ
என்று அஞ்சி நடுங்கி
ஒரு மூலையில்  ஒதுங்கி
நின்ற  போது
வீட்டிலும் இருள்  கவ்வ
மின் தடை ஏற்பட
இயற்கையை வெல்ல
 செயற்கையால்   முடியாது
எப்போதும்
என்று நிதர்சனம் புரிய
செய்வதறியாது  
மௌனமாக நின்றேன்
சிலை போல

அகில கோடி பிரம்மாண்டமாக

அதி காலையிலே
விடியும் நேரத்திலே
கா கா என்று
 காகம் கரைய
ட்வீட் ட்வீட் என்று
குருவிகள் கூவ
வீடுகள்  விழிப்பு  காண
 கதிரவன் மெல்ல
புவியில் நுழைய
ஒரு பக்கத்தில்
உலகம் துயில் கொள்ள
 மறு பக்கத்தில்
கண்ணைக் கசக்கிக்
சோம்பல் முறித்துக் கொண்டு எழ
இந்த மகா  இயக்கம்
மீண்டும் தொடர
 இயற்கையும் மனிதனும்
 பின்னி பிணைந்து
 வாழும்  காலம்
அழகான காட்சியாக  விரிய
எந்நேரமும் இவ்வியக்கம்
 எதற்கும்  எ ன்ன காரணத்துக்கும்
மழை, புயல், பேரலை
போன்ற சீற்றங்களுக்கு
அடி பணி யாமல்
சுற்றிக் கொண்டே  இருக்கும்
நேர்த்தி  பிரமிப்புட்ட
அகில கோடி பிரமாண்டத்தை
நோக்கி மலைத்து நிற்கிறேன்
ஒரு சிறு குறி யிடாக !





  

சொற்களில் வடிக்க இயலாமல்.

சாரல் மழை
சன்னலோரத்தில்
சொட்டு சொட்டாக
 விழுந்து தெறிக்க

சுகமான தென்றல்
சாளரம் வழியே
சொகுசாக
சடுதியில்  நுழைய

மேகக் கூட்டங்கள்
பரந்த விரிந்த வானில்
அலை அலையாக
வெளியே  தோன்ற

அறையின் ஓரத்திலே
தனிமையில் அமர்ந்து
எழிலைக்  கண்டு
மயங்கி நிற்கிறேன் .

இனிமையான  இயற்கை
நல்கும்  இன்பம்
மனத்தைக் கொள்ளை கொள்ள
சொற்களில் வடிக்க இயலாமல்
திக்கு முக்காடி நிற்கிறேன். 





  

ஒரு புது நாள்

புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் 

என்ற கூக்குரல்  காதில் 

ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் போது 

மனதில் தோன்றியது 

ஒரு சிறு நெருடல் 

எந்நாளும் நன்னாளே !   

 எவ்வாண்டும்   நல்ல ஆண்டே !

இன்று ஏதும் பெரிதல்ல 

பெரிதெனின்  விடியலும் 

அதன் துவக்கமும்  

அதன்  முடக்கமும் 

இன்று ஏதும் குறைவில்லை 

 குறை என்ற போது

  பொழுது சாயலும் 

அதன்  சரிவும்  

அதன் முடிவும்

விடியலும் சாயலும் 

மாற்றி மாற்றி 

வருதல் ஒரு 

கனவு போல 

இன்று இருப்பவன் 

 நாளை  இல்லை 

 நாளை நடப்பது 

 என்ன என்று  அறியாது 

நம்பிக்கையின் அடிப்படியில் 

வாழும் நாம் 

எதையும் ஒரே வாகில்

ஒரே   எண்ணத்தில் சிந்தித்து  

திடமாக முடிவெடுத்தால் 

ஒவ்வொரு நாளும் 

ஒரு புது நாளே