எண்பத்தியாறி ல்

முகம்  பார்த்து 

 பரிமாறுவாள்.

இலைப் பார்த்து 

நிரப்புவாள்.

கை நிறைய 

  வைப்பாள்.

 ஒரு தடவை 

 மறு  தடவை.

 மேலே . மேலே 

கேட்காமலே .

 பசித்தார் பால் 

 அன்பு 

சகியாள்   தாமதம் 

 அப்போதே 

அன்னபூரணி  அவள் 

அமுதம்.

.

படித்தவள்  மேற்படிப்பு 

 பட்டம் .

சிறந்தவள் யாவற்றிலும் 

 தொழில்.

 அளவான  குடும்பம் 

 அழகாக 

அமைதியான் பேச்சு 

அடக்கம்.

வாழ்கிறாள் அமோகமாக 

 எண்பத்தியாறில் 

  

 

 

 

புல்லிலே அதிகமாக.

செல்வம்  கண்டேன்

 புல்லிலே  அதிகமாக.

புல்லின் நிறத்தில் 

 பச்சை பசேலென்று .

புல்லின் உறுதியிலே 

 மிருதுவான கடினம்.

புல்லின் தன்மையிலே 

 எங்கும் எவ்வாறும்.

புல்லின் ஏற்றத்திலே 

 பரவலாக முழுவதும் 

புல்லின் மனப்பான்மையிலே 

எதிலும் குறை காணாத

புல்லின்  எடுப்பிலே

 மிடுக்குடன் எளிமையாக  

 புல்லின் வழியிலே 

 நலம் காண.

புல்லின் தடத்திலே 

 வெற்றிக் காண் 

புல்லே என்றில்லாமல் 

புல்லோ  என்று 

விமர்சையாக.!

அநியாயமே !

கிடந்தவன் கிடந்தவனாகவே
இருத்தல்  வேண்டும் .

பாடுபட்டவன்  பாடுபட்டுக் கொண்டே
இருத்தல் வேண்டும்


அழுதவன் அழுது கொண்டே
இருத்தல் வேண்டும்

 உலக நிதி இது தான்
ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் .


அவன் வெளி வரக் கூடாது.
 மகிழக் கூடாது.


என்ன நியாயமோ  தெரியவில்லை
 இது ஓர் அநியாயமே !

பாராட் டுவானின் தகுதி.

பாராட் டுவானின் தகுதி
 கருதி மகிழு

அறியாமல் சொல்லும்
 மொழி உன்னதம் அல்ல

அறிந்து குறிப்பதே
 அவசியம்

பாமரனுக்கும்  பாராட்ட
 உரிமை உண்டு


அவனுக்குத் தெரிந்த
 வகையில்


அதில் மிகுந்த
 பொருள்  இல்லை.


தெரிந்தவன்  சொல்வதே
மெய்யாக விளங்கும்.

கவனம் கொள்
யாரிடம் இருந்து
 வருகிறது என்று.

சோறு பொங்க

சோறு பொங்க
 காய் கொதிக்க
 குழம்பு வழிய
கடிகாரம் மணி அடிக்க
 பேருந்து ஒலிப்பான் அலற
குழந்தையோ  ஆனந்தமாக நீராட
தாய் அங்குமிகுமாக ஓட
 தந்தையோ  செய்தித்தாள் வாசிக்க
 பெண் ஓர் அலங்கோலம் .
 ஆண்  ஒர்  அலங்காரம் .



  

மிக அழகே !

ஒரு பூவின் வாழ்விலே
 மலர்ச்சி அற்புதம்
 மொட்டு விரிந்து
மலராகும்  காட்சி
மிக அழகு.


ஒரு குட்டி நடமாடும்
விதமே  ஆனந்தம்
 கண்ணைத் திறந்தும்
 திறாவது  ஓடுவது
மிக அழகு.

ஒரு குழந்தை  சிரிப்பது
கோடானுகோடிக்குச் சமம்
 குவிந்த   முறுவல்
கிறக்கம் ஊட்ட
 மிக அழகு.

எது மிக அழகு ?
என்று தெளியுமுன்
போட்டி இல்லை
யாங்கும்  யாவையும்
மிக அழகே !

கண் அகல நிற்கிறேன்.

ஏச்சும் பேச்சும்  கேட்டு அலுத்துப் போய்
நமட்டுச் சிரிப்பும் ஏகத்தாளமும்  பார்த்து
 கொக்கரிப்பும்  அட்டகாசமும்  கண்டு
விக்கித்துப் போய் நிற்கும் கால்


ஏசினவன்  எங்கு என்று அறிய முடியவில்லை
சிரித்தவனைக்   கண்டு பிடிக்க  தெரியவில்லை
 கொக்கரித்தவனோ  வெளியே தலைக் காட்ட வில்லை
 தேடி அலைந்தும்  மறைவிடம் அறியவில்லை.

பேசியே பொழுதைக்  கழித்தவன்  எங்கே ?
 ஏகத்தாளமாகத் திரிந்தவன்  எவ்விடம் ?
அட்டகாசம்  செய்தவன்  எங்கு சென்றான் ?
வியந்து கண் அகல நிற்கிறேன்.